|
Italianët nuk pranojnë të
ngrenë monumentin e dhuruar nga Maqedonia. Pas presionit të
politikanëve, Kadaresë dhe forumit të intelektualëve.
“Quajeni çështje të mbyllur”,
-i tha dje Edi Ramës prefekti i kryeqytetit italian, Veltroni
Monumenti i Nënë Terezës, me mbishkrimin “E
kombit maqedonas ”, nuk ka për t’u ngritur në
kryeqytetin italian. Ka qenë vetë prefekti i Romës,
Valter Veltroni, që ka dhënë lajmin në Shqipëri.
Mbasditen e djeshme, në një bisedë telefonike mes
tij dhe kryetarit të Bashkisë së Tiranës, Edi
Rama, Veltroni bëri premtimin: “Konsiderojeni të
mbyllur këtë çështje, monumenti nuk ka për
t’u vendosur në Romë”.
Pse tha Roma jo
Mësohet se prefekti i Romës ka patur shumë arsye
për t’i thënë jo vendosjes së monumentit
të shumëpërfolur, dhuratë nga Maqedonia me mbishkrimin
e çuditshëm. Përveç bisedës me kryetarin
Rama, i cili, pasi i ka bërë zotitVeltroni një përmbledhje
të hollësishme të qëndrimit mbarëshqiptar
ndaj çështjes, i ka kërkuar edhe sqarime, nuk kanë
munguar as presionet e tjera, njëri prej të cilëve
ka qenë padyshim reagimi i menjëhershëm e publik
i shkrimtarit shqiptar më të njohur në botë,
Ismail Kadare. Ai i ka quajtur “falsifikime dhe mashtrime
shumë të rënda” të gjitha përçapjet
e shtetit fqinj, për t’i veshur Nënë Terezës
një identitet të rremë. Kadare, gjatë një
interviste dhënë njërit prej stacioneve shqiptare
televizive, ka shkuar edhe më larg, duke fajësuar Evropën
për racizëm antishqiptar. Nuk munguan as reagimet e figurave
të tjera publike, anëtarë të Forumit të
intelektualëve. Një letër e nënshkruar nga plot
38 shqiptarë të njohur të politikës, letrave,
arteve etj, nga Shqipëria, Maqedonia dhe Kosova, dënonte
ngritjen e monumentit maqedonas të Nënë Terezës
në Romë dhe i bënte thirrje shtetit shqiptar që,
në Tiranë, kryeqytetin shqiptar, të ngrihej sa më
parë një statujë e shenjtores. Shpejt ka reaguar
edhe ambasadori shqiptar në Romë, Pëllumb Xhufi.
Në një intervistë dhënë “Shekullit”,
ai ka theksuar se kërkesa e palës maqedonase nuk do të
merret parasysh nga ajo italiane. Xhufi nuk gabohej. Një javë
pas deklaratës së tij, Valter Veltroni i tha jo dhuratës
maqedonase.
Në gjurmë të një historie
Në të gjallë të saj, Nënë Tereza pati
thënë shumë herë se kishte kombësi shqiptare.
Një pohim të tillë e bënte sapo i jepej rasti,
me siguri pa e çuar nëpër mend tërë këtë
zhurmë që do të bëhej pas vdekjes së saj.
Gjithsesi, pohimet publike, me zë të lartë të
shenjtores, nuk i shmangën abuzimet. Të parat përçapje
zyrtare të maqedonasve, për ta bërë të
tyren Gonxhe Bojaxhiun, lidhen me emrin e ambasadorit maqedonas
në Italinë e vitit 2000, Viktor Gamber. Ai shkroi një
letër ku i kërkonte Ministrisë së Jashtme italiane
dhe prefektit të Romës, z. Françesko Ruteli, një
shesh ku të vendosej busti i Nënë Terezës, “Dhuratë
nga Maqedonia”, me rastin e 90 -vjetorit të lindjes së
saj. Monumenti mbante mbishkrimin “Nënë Tereza e
kombit maqedonas”. Nuk ishte ndonjë trill i çastit
sepse që nga ajo ditë maqedonasit nuk do t’i rreshtnin
përpjekjet. Ata i dërguan një letër prefektit
të tanishëm të Romës, Valter Veltroni. Por punët
nuk u lanë me kaq, maqedonasit ndërhynë deri në
Selinë e Shenjtë. Ambasadori i tyre në Vatikan i
propozoi Komisionit të Kanonizimit të merrte parasysh
faktin se “Nënë Tereza ishte maqedonase”.
Gjithçka doli më hapur kur pak kohë më parë,
kryeministri maqedonas Branko Cervenkovski dhe shefja e diplomacisë,
Ilinka Mitreva, gjatë një qëndrimi në Itali,
kërkuan pa iu dridhur qerpiku që autoritetet italiane
“të përshpejtonin procedurat për vendosjen
e monumentit të Nënë terezës”. Sapo është
njohur me këtë kërkesë, Partia Demokratike shqiptare
në Maqedoni i dërgoi një letër të ashpër
kryeministrit dhe presidentit maqedonas.
|
