09.01.04
Ana tjetër e medaljes

Mgjithatë, emërtimi nga shumica e mediave shqipe, i të ndjerës si “plaka Ragbete Mehmeti” vetëm sa provon atë imunizim me të keqen që tashmë është shndërruar në mënyrë të të menduari. Kjo prirje për ta relativizuar të keqen dhe për ta zbutur, është pasojë e mendjelehtësisë, sepse pavarësisht nga mosha, një viktimë e çrregullimeve drastike të furnizimit me energji elektrike, është emërues i përbashkët i një gjendjeje potencialisht të rrezikshme për të gjithë banorët e të gjitha moshave.

Nga shpëthimi i zjarrit në banesën e familjes Mehmeti ne qendër të Prishtinës, këtë të merkure në orët e mbrëmjes, mbeti e vdekur Ragbete Mehmeti, duke e shtuar numrin e viktimave nga pasojat e avarive dhe të çrregullimeve të furnizimit me energji elektrike.

Në këtë fatkeqësi të familjes Mehmeti, e pësoi edhe një polic i Shërbimit Policor të Kosovës, cili bëri përpjekje që të ofronte ndihmë, në mungesë të zjarrfikësve.

E drejta, edhe në një shpërthim të madh të zjarrit në një kompleks banimi në lagjen Ulpiana, vetëm një natë para se të ndodhte tragjedia e familjes Mehmeti, pjesëtarë të Shërbimit Policor të Kosovës, treguan një azhuritet të jashtëzakonshëm, duke arritur në vendin e fatkeqësisë vetëm pak minuta pas lajmërimit. Por, edhe atje, ata që duhej të arrinin të parët, shërbimi i Urgensit dhe i KEK-ut, ose nuk erdhën fare, ose arritën me së paku një orë vonesë. Të dyja rastet, janë dëshmi se nuk është e mjaftueshem që të funksionojë vetëm një segment i sigurisë. Për të shpëtuar jetët e njerëzve dhe pronat e qytetarëve, kërkohet reagim i shpejtë i të gjitha strukturave të shërbimeve emergjente.

Për shkak të pakujdesisë së disave prej tyre, në këtë rast KEK-ut dhe zjarrfikësve, vdekja e zonjës Ragbete Mehmeti tashmë paraqte një numër më shumë në tabelat statistikore të tragjedive të tilla.

Mgjithatë, emërtimi nga shumica e mediave shqipe, i të ndjerës si “plaka Ragbete Mehmeti” vetëm sa provon atë imunizim me të keqen që tashmë është shndërruar në mënyrë të të menduari. Kjo prirje për ta relativizuar të keqen dhe për ta zbutur, është pasojë e mendjelehtësisë, sepse pavarësisht nga mosha, një viktimë e çrregullimeve drastike të furnizimit me energji elektrike, është emërues i përbashkët i një gjendjeje potencialisht të rrezikshme për të gjithë banorët e të gjitha moshave. Autori i këtij teksti ka parë me sytë e vet, në zjarrin që shpërtheu në Ulpianë të martën, fëmijë të alivanosur, gra të reja të asfiksuara dhe burra që mezi kanë përshkuar gjallë korridorin e hyrjes së banesës. Pra, të qenë e të ndjerës në moshën shtatëdhjetëvjeçare, nuk mund të përdoret si eufemizëm për vdekjen e saj të dhunshme.

Sipas të dhënave që u publikuan pas tragjedisë, zjarri në banesën e familjes Mehmeti ka shpërthyer nga qiriri dhe stufa e gazit. Fatkeqësisht, qiriri dhe stufat e gazit, janë bërë të pashmangshme në familjet qytetse kosovare. Mungesa disa orëshe e energjisë elektrike, në këtë dimër të ashpër, i detyron shumë familje që të përdorin qirinj dhe stufa gazi, për të luftuar terrin dhe të ftoftin. Logjikisht, shpëthimet e zjarreve nëpër banesa dhe avaritë nëpër instalime, janë pasoja e çrregullimeve te Korporatës Energjetike të Kosovës.

Edhe pse deri në rastin më të ri të tragjedisë së familjes Mehmeti në Prishtinë, kanë nddohur shumë raste të tilla, askush nga KEK-u nuk ka luajtur gishtine vogël për të ndrequr çkadoqoftë. Aq më pak i ka shkuar kujt mendja që të kërkojë ndjesë ose të merr përsipër një përgjegjësi morale.

Nuk është e kuptueshme në këtë rast as heshtja e asociacioneve të shumta të grave dhe e asociacioneve që angazhohen në lëmin e mbrojtjes së të drejtave të njeriut. Nëse në raste të tilla nuk ka një angazhim të këtyre asociacioneve, vërtet piketat e angazhimit të tyre me vorkshope e seminare, në sallat e hoteveve luksoze, mbeten moralisht të dyshimta.

Në fakt e tërë shoqëria kosovare, mbetet edhe më tutje e topitur ndaj tragjedive që ndodhin gjithandej nga çrregullime e furnizimit me energji elektrike. Dalja nga kjo topitje dhe nga kjo letargji asfiksuese, si dioksidi që i mori jetën zonjës Ragbete Mehmeti, është standardi i parë që duhet të përmbush një shoqëri që ka synim vetërespektin dhe dinjitetin.
Në Prishtinë, 9 janar 2004