|
E
martë 13.04.04
Të bëjmë një digresion-
nëse kafeja në Slloveni konsumohet me shpejtësi dhe
atë në këmbë për dy minuta,në Kosovë
njerëzit i gjen këmbë përmbi këmbë
nëpër lokale duke tjerrur muhabete dhe thashetheme pa
fund.Në një farë mënyre kjo është
realiteti dhe paradoksi i shoqërisë kosovare.
Thjesht- edhe shtetet po eksponohen si subjekte afariste dhe ndërmjet
veti po konkurojnë në rrethanat,të cilat i krijojnë
për ndërmarrjet vendore dhe ato të huaja,për
investitorët vendor dhe të huaj,për fuqinë punëtore
vendore dhe të huaj.Disa prej këtyre shteteve janë
më fleksibile dhe në rethanat e reja të globalizimit
botëror më shpejtë po ristrukturohen,ndërsa
të tjerët më ngadalë.Thjesht- njejtë sikur
që vlen për ndërmarrjet afariste.
Qytetarët e Kosovës tash e ndiejnë veheten më
të sigurtë,pasi që tashmë ka hyrë në
fuqi Kodi i ri Penal dhe ai i Procedurës Penale.Siguria juridike
është një kusht, që edhe ne si shoqëri
të ristrukturohemi dhe të shkëputemi nga filozofia
e sistemeve të kaluara.Thjesht- kur saktësisht do të
bëhet transferimi i kompetencave në fushën ekonomike
dhe të sigurisë?
Pa siguri nuk do të ketë as mirëqenje ekonomike.Por
edhe pa ekonomi siguria do të jetë e brishtë.Ti kthehemi
realitetit aktual të shoqërisë kosovare!Ëndra
e pjesës më të madhe të njerëzve në
Kosovë është të jetojnë në një
qytet të madh si Prishtina,një qytet ku ka kaq shumë
hotele,kafene,kaq shumë luks dhe sport me sportist të
huaj.
Natyrisht,zotrinjët vijnë në qytete,blejnë
ose zëjnë ngastra të vogla toke dhe ndërtojnë
shtëpia trekatshe pa kurfarë funksionaliteti arhitektonik.Shumë
njerëz tani janë penduar për gjithë këto
hapa të pamenduar mirë.Prishtina,Prizreni dhe shumë
qytete të Kosovës në kohën e turbullirave të
17,18Marsit ishin qytete të zymta.Indiferenca qytetare ishte
e theksuar përtej mase.Tashmë, kur pritet të implementohet
infrastruktura e re ligjore e sigurisë, qytetarët duhet
t’i kthehen mirëqenjes ekonomike.
Shumë qytetarë ëndërojnë të gjejnë
ndonjë punë të ndershme dhe të sigurojnë
kafshatën e bukës.Papunësia shkakton tek njerëzit
të mos jenë dinjitoz.Kategoria e intelektualëve është
ajo që sot më shumë është e nëpërkëmbur,ajo
që më shumë se çdo sektor tjetër po vuan
papunësinë.Kemi doktorë shkencash,ku institucionet
arsimore po sjellen shumë ashpër me ta.Është
e papranushme që një profesor universiteti t’i mbajë
3-4 lëndë mësimore!
Intelektualët sot në Kosovë janë në krizën
më të madhe të identitetit njerëzor.Pjesa më
e madhe e kanë marrë rrugën e mërgimit.Ndërsa
pjesa tjetër thjesht është duke mbijetuar.Papunësia
tek të rinjët është çështje më
shqetësuese.Kjo plagë sociale vjen edhe si rrjedhim i
mungesës së informaconit në të dy drejtimet-punëdhënësve
dhe punëmarrësve.
Ekonomia e tregut ka të mirën e saj por edhe shumë
anë të errëta.Një pjesë shumë e madhe
e studentëve sot zgjedhin fakultetin ekonomik,juridik dhe të
mjekësisë.Ata pretendojnë që me mbarimin e studimeve
mund të gjejnë më lehtë punë në kushtet
e sotme të shoqërisë kosovare.Mjekësia është
fakulteti ku duhet të derdhësh një numër të
madh parash dhe është një nga profesionet më
fitimprurës në të gjitha kohërat.
E vetmja lami që funksionon pa pengesa është tregëtia.Tregëtia
po lulëzon,aq sa të jepet përshtypja se të gjithë
kosovarët i janë kthyer tregëtisë.Për shembull
nëse mirret Prizreni si qytet tregëtarësh,problemi
që parashtrohet është mirë që tregtohet
kaq shumë, por me çfarë arrijnë të blejnë
qytetarët kur ka kaq shumë të papunë dhe kur
ekonomia familjare është e dobët. Kësaj pyetjeje
nuk di si t’i përgjigjet askush.Reale që ka kaq
shumë dyqane,daqit edhe në qorrsokake- irrealja qëndron
në faktin se ku gjinden gjithë këto para?!
Shumë lehtë mund të vërehet se biznesi më
frytëdhënës është ai i lokaleve hoteliere.Gati
në çdo fshat do të gjen hotele.Po krijohet një
përshtypje sikur askush nuk punon sepse të gjithë
njerëzit dhe miqët do ti takoje nëpër çajtore,kafeteri
dhe hotele.Të bëjmë një digresion- nëse
kafeja në Slloveni konsumohet me shpejtësi dhe atë
në këmbë për dy minuta,në Kosovë njerëzit
i gjen këmbë përmbi këmbë nëpër
lokale duke tjerrur muhabete dhe thashetheme pa fund.Në një
farë mënyre kjo është realiteti dhe paradoksi
i shoqërisë kosovare.Thjesht- Kosovës i nevojitet
dituria dhe ajo duhet të ndahet me të tjerët.
|