|
DY VIZIONE TË KUNDËRTA ISLAMISTE PËR ISLAMIN
Përvjetori i 11 shtatorit më "kapi" në
Londër. Londra kozmpopolite dhe multikulturore ato ditë
ishte paksa një qytet i friksuar. Frika e atentateve terroriste
nuk ishte ndjenja më e rrallë që mund të ndeshje
dhe për më shumë atë t'a kujtonin policët
e shumtë dhe faqet e para të gazetave më të
mëdha londineze.
Në datën 10 shtator në darkë më telefonoi
mikja ime anglo-greke Maria dhe më thotë se lexoi në
"Daily Telegraph" që imami i xhamisë në
Finsbury Park do të organizojë nesër një lloj
manifestimi me titullin provokues "TOWERING day in History"
("Një ditë KALA në histori"). Pikërisht
atë moment që Maria më telefonoi dhe më dha
lajmin isha duke lexuar një nga artikujt e editorialisteve
të mia të preferuara, të gazetës "The Indipendent",
Yasmin Alibhai-Brown me titullin "myslimanët duhet ta
marrin në dorë fenë prej fanatikëve që
e kanë rrëmbyer". Ditën tjetër në
mesditë kisha mbyllur takim me Yasmin Alibhai-Brown për
një intervistë lidhur me perspektivën e marrëdhënieve
midis botës islame dhe Perëndimit. Do të flisnim
sidomos për të ardhmen e myslimanëve të Perëndimit,
të cilët sot janë 17 milion dhe shumica e tyre qytetarë
europianë.
Londrën, sidomos pas 11 shtatorit shpesh dhe në mënyrë
cinike e quajnë edhe Londonistan. Llogaritet si kryeqyteti
politik i islamit internacional. 4000 shoqata islamike humanitare
dhe 50 banka islamike nuk janë pak për mos të fituar
këtë famë. Vetëm prej zekatit, taksa e detyruar
për myslimanët, mblidhen 3 milion stërlina (5,8 milion
euro çdo vit), shto edhe shumat e panjohura që vijnë
nga sadaka, dhuratave të besimtarëve.
Nga ana tjetër, dhe fatkeqësisht, bota perëndimore
(ose më mirë botët perëndimore) duket se e zbuluan
botën islame vetëm pas krimit të 11 shtatorit. Dhe
them fatkeqësisht sepse bota islame historikisht, me anë
të antagonizmit apo të bashkëpunimit, e ka të
lidhur fatin e saj me Perëndimin. Bota islame për Perëndimin
nuk është një "atje" por një "këtu".
Por edhe ky "zbulim" shpesh shoqërohet me mbi-thjeshtëzime,
stereotipe dhe demonizime. Si përfundim që mos të
zgjatem më, nuk gjeta mënyrë më të mirë
për të përshkruar atmosferën e Londonistanit
veçse duke marrë dy intervista që paraqisin dy
portretet (apo dy dinamikat) kryesore të fesë islame në
botën Perëndimore. Duke ditur gjithmonë që një
skemë e tillë rrezikon të jetë thjeshtëzuese.
1. Yasmin Alibhai-Brown: Ta promovojmë " islamin evropian
"
Yasmin Alibhai-Brown e takova në Londër, pikërisht
në përvjetorin e 11 shtatorit, në zyrat e njërës
prej gazetave më të njohura angleze "The Indipendent".
Në këtë gazete shkruan çdo javë një
editorial i cili është bërë zëri i islamit
që i reziston "Stalinisteve të Besimit". Do
thoshim se Yasmin Alibhai-Brown është përfaqësuese
e një rryme akoma në krijim e sipër, të islamit
evropian. Ditën që u takuam më foli për e-maile
kërcënuese që kishte marrë nga disa islamistë
fondamentalistë por edhe për shumë e-maile të
tjera nga myslimanët e Britanisë dhe të Amerikës
që shprehnin përkrahjen e tyre për idetë e saj.
Historia e jetës së Yasmin Alibhai-Brown është
një roman më vehte. Eshtë dy herë emigrante
në jetën e saj. Në fillim emigroi më 1952, atëherë
kur bashkësia e myslimanëve Aziatikë prej Pakistanit,
nga ku e ka prejardhjen Yasimna, mërgon ne Ugandë. Në
vitin 1972 Presidenti i Ugandes Idi Amin Dada sheh një ëndërr
ku Allahu i jepte urdhër të shporrte të gjithë
myslimanet Aziatikë nga Uganda dhe të sekuestronte të
gjithë pasurinë e tyre! Kështu 60.000 myslimane Aziatike
shpërngulen sërish dhe marrin rrugën e mërgimit,
këtë radhë drejt Britanisë së Madhe. Atje,
bashkësia e myslimanëve Aziatike, duke punuar me shumë
durim dhe vullnet, integrohet me sukses të plotë.
Për të kuptuar "stilin" e mendimit të Yasmin
Alibhai- Brown mjafton të përmendet një episod që
ajo përshkruan ne librin e saj, "No Place Like Home"
ku përshkuan ngjarjet tragjike të Ugandes: atje kujton
jo vetëm persekutimin e ushtruar ndaj tyre në Ugandë
por edhe faktin se si i ati i saj vdiq pa i folur tre vjet rresht
ngaqë në shkollën e saj, në një shfaqje
teatrale, guxoi të luante rolin e Julietes me një Romeo
zezak... Është pikërisht kjo mënyrë mendimi
që e "furnizon" ngaherë me armiq nga të
gjithë krahët e fanatikëve.
" Shumë vetë mendonin se bota pas 11 shtatorit 2001
do të ndryshonte thellësisht. Një vit më pas,
bota me të vërtetë ka ndryshuar por në çfarë
drejtimi?
11 shtatori ishte me të vërtetë nje nga ngjarjet
me tragjike. Por megjithate, sado heretik të duket mendimi
im, nuk besoj se ishte ngjarja me tragjike që ka ndodhur ndonjëherë
në historine e njerëzimit. Besoj se kasaphana e Srebrenices
ishte po aq e rëndësishme sa edhe kasaphana e Nju Jorkut...
Megjithatë, unë dua të flas më shumë për
mënyrën se si ndryshoi bota për ne myslimanet e Europes,
shumica e të cilëve janë integruar me sukses në
vendet ku jetojne. Ne pësuam një shok të jashtëzakonshëm.
Shumë prej nesh kuptuan njëkohësisht se kishim qene
gjithe kete kohe paksa te verber dhe naive qe nuk e morrem seriozisht
ngritjen e fanatizmit, forcimin e atyre që unë i percaktoj
si "Stalinistet e fesë islame". Shume prej nesh -
përfshi edhe mua - në fillim i konsideronim këta
njerez si "të marrë, të papjekur dhe që
nuk ia vlente barra qeranë t'i marrë kush seriozisht dhe
mjaftonte që t'i injoronim". Besoj se bëmë një
gabim shume të madh duke i injoruar.
Tani kemi një përgjegjësi të madhe sepse fese
islame nuk i mbeten veçse dy rrugë për të
ndjekur. Ose do bëhet monopol i këtyre "stalinistëve
të fesë islame". Dhe kjo prirje katastrofike ushqehet
edhe prej narcisizmit të Perëndimit, i cili në të
vërtetë nuk e çan kokën fare për myslimanet
dhe problemet e tyre. Dhe kam arsye serioze të mendoj se me
fenë islame, për dhjetë vjetë, gjërat do
kenë evoluar në mënyrë të tillë që
dikush si mua do e ketë të pamundur të flase dhe
të thotë mendimin e vet. Ose ekziston një rrugë
tjetër. Më e vështirë. Një lëvizje
reciproke autokritike në të dy "anet". Nga njëra
anë, Perendimi të shohë me sy autoritik arrogancen
e vet dhe sidomos arrogancën e SHBA-ve. Nga ana tjetër,
i takon focave progresiste të botës myslimane dhe përgjithësisht
myslimanëve kudo që ndodhen të gjejnë kurajon
dhe të mësyjnë kundër "stalinisteve të
fesë islame". Dhe kjo e dyta është akoma më
e veshtirë se sa e para.
" Në një nga artikujt tuaj, u bëni thirrje
myslimaneve të gjejnë kurajon të marrin pas Besimin
e tyre prej fanatikëve, të cilët e kanë sekuestruar.
Por këta fanatike janë një pakicë njerëzish
apo një forcë që po rritet shpejt?
Eshte me të vërtetë marrëzi dhe mendjelehtësi
të themi se bëhet fjalë për një pakice
njerëzish. Në fund të fundit, mjaftonin disa fanatikë
që të shkaktonin ferrin që pamë në Nju
Jork. Dhe jo vetëm kaq, por fanatiket janë tashme kudo.
Ata që bien në "rrjetën" e tyre janë
disa djem të rinj, disa prej të cilëve jane tani
të burgosur në Kuba, në Guadanamo. Dhe këtu,
besoj se duhet të ndalemi dhe t'i shohim gjërat me kujdes.
Vëmendja jone duhet të fokusohet sidomos tek të rinjtë
myslimane të Europes. Le të marrim p.sh rastin e myslimanëve
që erdhën ne Angli. Sapo mbërriten u gjenden përballë
nofkës "paki" e cila është po aq raciste
sa edhe nofka "negrous". Në të njëjtën
kohë në shtëpitë e tyre, në bashkësitë
e tyre dhe në xhamitë e tyre nuk i lejonin të ndjeheshin
se i përkasin vendit të ri ku kishin emigruar. Që
të dy anët, racistët e bardhë nga njëra
anë, prindërit dhe udhëheqësit fetarë nga
ana tjetër këndonin të njejtin refren: ky këtu
nuk është vendi juaj. Dhe këta të rinj janë
jetime nga ana shpirtërorë. Në të njëjtën
kohë vuajnë nga një mungesë e theksuar arsimimi.
Bëhen shumë lehtë viktima të liderëve fetarë
karizmatike. Nuk dua të përkrah një logjikë
viktimizimi dhe të them se të gjithë të rinjtë
myslimane që ushqejnë radhët e fanatikeve kanë
të njëjtën përgjegjësi. Por duhet t'a shohim
seriozisht këtë përmasë të problemit. Nga
ana tjetër, unë kuptoj shumë mirë se si kësaj
gjendje i shtohet hidhërimi ose indinjimi për qëndrimin
e Perëndimit ndaj vendeve të origjines së tyre. Për
hipokrizinë e Perëndimit, për menyren se si Perendimi
nuk ka kapërcyer akoma reflekset kolonialiste dhe shpesh beson
se toka e Irakut dhe Arabisë Saudite i përkasin - nga
pikpamja e ushtrimit të pushtetit - më shumë Perendimit.
Dhe kur dikush indinjohet nga kjo ndjenje, dhe nga ana tjetër
nuk disponon mendim kritik, atëherë i dorëzohet zgjidhjeve
të lehta, duke shkatërruar vehten dhe të tjerët
dhe duke besuar se kështu do të shpetojë nga fatkeqësia
tokësore - e cila është më shumë shpirtërore
se sa ekonomike - duke shkuar në parajsë. Ekziston sot
një pakicë e plotfuqishme fanatikësh, të cilët
janë me të vërtetë dashakeqas dhe duke promovuar
fanatizmin duan të promovojnë edhe pushtetin e tyre. Këta
fanatikë njohin, në mënyrë të përkryer
se cilat janë mangësite dhe pasionet e këtyre djemve
të rinj që fola më sipër. Dhe është
e pabesueshme se me çfarë shpejtesie depërtojnë
në mendjet e tyre. Të them të drejtën në
këtë pikë unë ndjehëm e pafuqishme të
jap një shpjegim të mjaftueshëm dhe ngre supet. E
vetmja pergjigje që gjej tani për tani është
se i takon shteteve Europiane ku jetojnë këta të
rinj të marrin seriozisht parasysh të gjitha këto
përmasa. Megjithatë, jo vetëm që nuk shoh të
bëhet diçka e tillë, por nga ana tjetër, sheh
disa personalitete që i përkasin ideologjisë neoliberale
të cilët kanë shumë pushtet mediatik në
duart e tyre, që i "adhurojne" liderët fanatikë.
Në çdo orë e çdo minutë i kanë
në radiot, televizionet dherevistat e tyre. I promovojnë
në një mënyre kaq provokuese, që ofendon shumicën
e myslimaneve në këtë vend. Dhe unë pyes vehten
përse, përse keta njerez nuk "kuptojne" se me
këtë menyre i bëjnë reklame fanatikeve duke
i shndërruar në përfaqësues të myslimaneve
dhe duke u dhënë në këtë mënyrë
shumë mundësi që "të fitojne ndeshjen"...
Me të vërtetë nuk e kuptoj përse ndodh kjo.
A mund të më japësh ti një përgjigje?
" -Pas 11 shtatorit ju propozuat diçka shumë të
guximshme për fenë islame. Te rishikohet idea e "Ummah"
myslimane. Kjo do të thotë një reformë të
jashtëzakoneshme të fesë islame....
Dëgjo. Unë nuk godas Ummah si të tillë sepse
besoj se si ide, "Ummah" është diçka
e bukur dhe e dobishme. Eshtë një lloj përgjegjesie
dhe detyrimi që ndjen ndaj njerëzve të tjerë,
pavarësisht se në këtë rast këta njerëz
i përkasin të njëjtës fe. Atë që unë
konsideroj si katastrofike në rastin e fese islame është
promovimi i një mithi i cili kërkon t'a paraqese si një
fe islame pa histori, pa konflikte, pa kontradikta. Një fe
islame që kërkon të fshehë identitetet e shumta
të saj. Dhe ky version i fesë islame diktohet nga ekstremistët
sepse duan të bëhen ata mishërimi i fesë islame.
Në rastin e fanatikeve ekziston një interpretim pervers
i Ummah duke sheshuar konceptin e diferencës dhe të tolerancës
dhe duke e bërë atë armiqësore ndaj feve dhe
civilizimeve të tjera. Shume herë, Ummah përdoret
nga fanatiket që të justifikojë shtypjen e gruas.
P.sh. kishte të rinj që shkuan të luftonin në
krah të talibanëve në Afganistan duke thënë
ose duke besuar se luftojnë për myslimanët. Në
të njëjtën kohë, talibanët shkatërronin
jetën e grave. Këto gra pra, a nuk janë myslimane?
Eshte atëherë që Ummah bëhet burim për
argumente idioteske dhe për krime.
" -Ju personalisht si e perjetoni identitetin tuaj mysliman?
Identiteti im mysliman është mbi të gjitha një
identitet human. Besimi islam me të cilin u rrita dhe jetova
unë është besimi që më mësoi gjyshja
dhe nëna ime. Më mësuan që ekziston një
Zot dhe ekzistojnë rrugë të ndryshme për të
arritur Atje. Mua nuk më mësuan që kur je mysliman
i përket ndonjë bashkësie apo populli të zgjedhur
nga Perendia si më i miri dhe me i virtytshmi. Ky version nuk
është feja ime islame dhe as e shumicës së myslimaneve
që unë njoh. Dhe kjo është arsyeja që trishtohem
pa masë kur shoh se në çfarë qorrsokaku rrezikon
të hyjë feja islame. Nëna ime, sot është
82 vjeçe dhe disa ditë më parë kur po bisedonim
për këto gjëra më pyeste, "çfarë
ndodhi vallë me fenë tonë, kur dhe pse u katandis
kështu?"
" -Si e shihni të ardhmen e myslimaneve në Europe?
Myslimanë në Europe apo islam Europian?
Besoj se duhet të shqyrtojmë me shume seriozitet idenë
e një islami Europian. Feja islame si një pjesë përbërëse
e civilizimit Europian. Por kur i sheh gjërat nga ana politike
rezultatet janë akoma shumë të zbehta. Une jam e
vetmja editorialiste javore që përfaqëson myslimanët,
le te themi, ne mediat e mëdhaja perendimore. Dhe kjo është
krejt qesharake kur mendon se myslimanët në Europe janë
17 milion. Une fillova të shkruaj në "The Indipendent",
këtu e kater vjet e gjysëm më parë. Në
Angli, shumë pak myslimanë e lexonin gazeten dhe sot arrijnë
me qindra e-mails dhe letra nga të gjitha bashkësite e
myslimanëve. Tani e ndjejnë "The Indipendent"
si gazetën e tyre. Për sa i përket marrdhënieve
të Isamit dhe Europës. Nga ana historike, në lidhje
me Europën, islami ka "dhënë" pjesën
më të mirë të vetvehtes. Kordova, Granata, Itali.
Ishte islami i bashkëekzistences, islami i dashuruar me filozofinë
e lashtë greke. Ekziston një histori Europiane e islamit
por që fatkeqesisht humbi ose u demonizua. Sidoqoftë,
islami Europian nuk duhet të jetë një ide e bazuar
tek emigracioni, por diçka shumë më e thellë
që do t'a bëjë Europen më tolerante, më
të pasur dhe fenë islame më tolerante dhe më
të pasur. Duhet të promovojmë seriozisht idenë
e një islami Europian tani që në Europë gjendet
brezi i tretë i myslimaneve europiane dhe nëse nuk duam
t'ua dhurojmë këtë brez Al Kaides. Tashmë në
Europë ekzistojnë njerëz të mrekullueshëm
të mendimit, te arteve, te letrave dhe te shkences qe jane
myslimane europiane. Duhet të bëjmë gjithçka
që kjo traditë të vazhdojë dhe të pasurohet.
" -Çfarë mund të "mësojë"
bota islame nga Perendimi dhe Perendimi nga bota islame?
Për ne myslimanet që jetojmë në Perendim përbën
një privilegj. Unë personalisht kam mësuar shumë
gjëra në Perendim. Kam mësuar vlerën e demokracise,
të të drejtave të njeriut, vlerën e respektimit
të identiteteve kombetare dhe seksuale. Mund të them edhe
menyra se si trajtojnë kafshët në Perendim. Dhe,
mbi të gjitha vlera e individit dhe individualizmit. Janë
leksione që unë pranova me shumë vështirësi
për arsye të paragjykimeve me të cilat jam rritur.
Nga ana tjeter, Perendimi mund të mësojë prej pjesës
sime, vlerën qëndrore të familjes dhe të detyrimeve,
vlerën e shpirtit kolektiv. Konceptin e Turpit - që është
një koncept kaq i rëndësishëm për botën
islame. Këto nuk janë vlera të djathta por vlera
thelbësore humane. Mund të mesojë shumë njëri
nga tjetri. Por mbi të gjitha mos të harrojme, se jemi
qënie njerëzore me mendim kritik dhe të aftë
edhe për gjërat më të keqia edhe për gjërat
më të mira.
2. Abu Hamza AL-Masri: " Bota ndahet në "besimtarë"
e në "qafirë" "
Në veri të Londrës, ne Finsbury Park - dy hapa larg
klubit të futbollit te Arsenalit - ndodhet xhamia më e
madhe e kryeqendrës së Britanisë. Nëse hyni
brenda, ne korridor do takoni disa djem të rinj - shumë
të sjellshëm dhe me një shikim të përmbajtur
mosbesues - me mjekrra te gjata siç e do estetika e islamit
politik. Në krahun e djathtë, ndodhet një stendë
me libra për islamin. Një prej tyre ka titull në
arabisht dhe në kopertinë duket fotografia e Bin Ladenit.
Në këtë xhami, Imami Abu Hamza AL-Masri predikon
ligjin e Allahut dhe Sharian e cila "një ditë do
të bëhet ligji universal i gjithë tokës".
Sheikhu Abu Hamza AL-Masri lindi në Aleksandri të Egjiptit
në vitin 1958 dhe emigroi në Britani para 22 vjetësh.
Studion në qytetin e Brajtonit dhe merr diplomën e tij
si inxhinjer ndërtimesh, gjë që i lejon të shpjegojë
me "mënyrën e vet". Aty vjen në kontakt
me sharmin e islamizmit politik. Bëhet anëtar i "karvanit
te xhihadit" dhe shkon në Afganistan ku do të humbasë
dorën e djathte dhe syrin e majtë. Në vitin 1994
kthehet në Londër ku vetshpallet Sheik.
Konsiderohet si një nga udhëheqësit më të
"fortë dhe karizmatike" të islamit politik me
qendër ne Europë. Eshtë autor i shumë librave
dhe ata që përbëjnë audiencen e tij janë
shumica të rinj, qytetare britanikë që i përkasin
brezit të tretë të emigranteve myslimanë në
Britaninë e Madhe. Sot sheiku Abu-Hamza gjendet në shenjestrën
e shërbimeve skrete Britanike dhe Amerikane për marrdhënie
të dyshimta me Al Kaidan. I kanë ngrirë pasurinë,
i kanë sekuestruar pasaportën e tij britanike dhe i kanë
ndaluar të predikojë në xhami. Megjitahtë, Imami
Abu- Hamza deklaron se "do të predikojë deri në
ditën që do vdesë".
" -Në Perendim, që të gjithë janë
të bindur se pas sulmit mbi Kullat Binjake ne Nju Jork me 11
shtator fshihet Al Kaida dhe Bin Ladeni? Cili është mendimi
juaj.
Nuk i besoj këto gjera. Ka shumë mundësi që
të ketë pasur inflitrim në radhët e myslimaneve
ose Amerikanet e dinin shume mirë çfare do të ndodhte
por nuk morën asnje masë t'a parandalonin sepse u interesonte.
Une jam diplomuar inxhinjer ndërtimesh në Perendim dhe
mund të them se është e pamundur që goditja
e nje aeroplani dhe karburanti i tij të shembë Kullat
e Nju Jorkut. Prandaj jam i sigurtë që amerikanet vendosen
eksploziv brenda Kullave qe t'i shëmbinin. Ata që e bënë
këtë duhet të jenë disa qarqe mafioze, tregtarë
armësh dhe sigurisht hebrejte. Nuk flas për të gjithë
hebrejte, por për sionistët të cilët përdorin
holokaustin si justifikim që të bëjnë holokaust
kundër Palestinezëve. Me të njëjtën menyre
u planifikuan edhe Kullat Binjake, si një lloj holokausti që
të justifikoje holokaustet e vërteta.
" -Por ju thoni se 11 shtatori ishte një ndëshkim
i Zotit ndaj Amerikës. Nuk e kuptoj si pajtohen këto dy
versione...
Po është një ndëshkim i Zotit pavarësisht
se kush e kreu: tregtarët e armëve dhe sionistët
apo disa myslimanë. Ata që e bënë, donin të
mbillnin tmerrin në shpirtin e njerëzve. Prandaj është
ndëshkim prej Zotit për ata që nuk i binden vullnetit
të tij. Se si Zoti e aplikon këtë me anë të
njerëzve të tu apo armiqve të tu, kjo nuk ka shumë
rëndësi. Sidoqoftë pas 11 shtatorit është
rritur numri i të konvertuarve në fenë islame. Në
Perëndim ishte 35 në ditë dhe pas 11 shtatorit numri
ka arritur 65.
" -Cili është mendimi juaj për talebanët
dhe Bin Ladenin?
Talebanet nëse nuk ishin të mirë duhet t'i permbyste
populli i tyre. Sa për Bin Ladenin, mendoj se abuzoi me mikpritjen
e talibaneve por është një muxhahedin shumë
i mirë. Ndjek dhe zbaton detyrimet e tij edhe pse ne mendojmë
se në këtë moment nuk përbënte prioritet
për myslimanet, që t'i shpallnin luftë Perendimit.
Sepse ne duhet që pikë së pari t'i çlirohemi
zgjedhës së tiranëve në vendet tona.
" -Në librat tuaja ju shkruani se do të vijë
një ditë që e gjithë bota do të gjendet
nën ligjin e Allahut dhe të Sarias. Dhe në ç'mënyrë,
sipas jush do bëhet kjo?
Kjo është e sigurtë. Nuk e them unë por Shkrimet
e Shenjta.
" -Atëherë çfarë do bëhet me ata
që nuk duan të qeverisen nga Sharia?
Seicili do kete mundesi te ruaj menyren e jeteses dhe kulturen e
vet, mjafton qe keto mos te jene jo-te-shenjta. Sepse njerezit qe
pretendojne se kane per Perendi te tyre lirinë kane shkaterruar
planetin tone. Shihni se c'behet me prodhimet gjenetike, me lirine
e homoseksualeve dhe me shakterrimin e familjes. Te tilla liri nuk
do të ekzistojne kur Sharia (ligji fundamentalist islamik)
ta qeverisë botën. Dhe as liria që të shkruajë
kush të dojë dhe si të dojë për profetët
dhe Perendinë. Liritë e tjera që nuk bien ndesh me
vullnetin e Zotit do të lejohen.
" -Atëherë, supozoj se ju jeni dakord qe Selman
Rashdi të dënohet me vdekje....
E predikova diçka të tille publikisht dhe më dërguan
në gjyq dhe me ndaluan që të predikoj në xhami.
" -Fjala demokraci çfarë do të thotë
për ju?
demokracia me menyrën që funskionon sot, përben një
blasfemi (fyerje të Zotit). Çfarë demokracie është
kjo që i lejon individit me votën e tij të votojë
për ligje që lejojnë prostitucionin, duke perçmuar
kështu ligjin e Moisiut, të Jezuit dhe të Muhametit.
Sigurisht, mund të zgjedhësh njerëz që të
të qeverisin më mirë se disa njerëz të
tjerë, por vetëm pasi të jenë vendosur ligjet
e Perendisë, dhe këta njerëz të zgjedhur do
zbatojne këto ligje.
" -Megjithatë shumë janë ata që e kanë
të vështirë të kuptojnë se si në emër
të Zotit i pritet dora dikujt që vjedh ose dënohet
me vdekje me goditje me gurë një grua që ka seks
jashtëmartesor....
Të tilla denime ekzistojne edhe në fenë kristiane
dhe hebraike. Ç'faj kemi ne, se këta njerëz harruan
fenë e tyre? Le të marrim p.sh. rastin e atij qe i presin
dorën sepse vjedh. Nese e fut në burg një njeri të
tillë pikë së pari do të thotë qe nuk i
bindesh Zotit që ka zgjedhur një mënyrë tjetër
për ndëshkimin e tij. E dyta, duke e futur në burg
ndëshkon familjen dhe fëmijët e tij. Sepse, ky njeri
mban familjen nga ana ekonomike, fëmijet e tij mbeten jetimë
dhe gruaja e tij ka edhe ajo dëshira dhe do fillojë të
kërkojë gjetkë që t'i kënaqë ato.
Kështu, promovohet imoraliteti, shaktërrimi i familjes
dhe kriminaliteti. Pastaj kur burgos dike që vjedh ai do të
dalë akoma më hajdut nga burgu, ndërsa kur i pret
dorën të gjithë e njohin dhe kështu bëhet
një mësim për të gjithë ata që duan
të vjedhin. Për më shumë, në burg ai njeri
ka mundësi të bëhet homoseksual. Në fund, ky
njeri në burg do ushqyer, do shpenzime për gjyqin etj,
dhe të gjitha këto duhet t'i paguajë bashkësia.
Nuk e di ne se do t'ju lejojne t'i shkruani këto që po
ju them. E njejta gje vlen edhe për dënimin me vdekje
me goditje me gurë. I njejti dënim ekziston edhe ne Ungjill.
Nje mashkull mund të ketë sa femra të dojë dhe
nuk shkaktohet ndonje dizekuiliber seksual, ndërsa kur ndodh
e anasjellta atehere përhapet degradimi moral dhe sëmundja.
Pra ndëshkon dike duke i prerë dorën sepse dora është
organi që kreu mekatin, ndërsa adulteri kryhet me të
gjitha shqisat prandaj s'mbetet rrugë tjetër veçse
zhdukja e këtij personi prej bashkesisë. Në çdo
rast feja islame e bën shumë të vështirë
këtë dënim sepse duhet të ekzistojnë katër
dëshmitarë që të kenë parë aktin seksual.
Dhe ky përbën një rast shumë të rrallë.
" -Megjithatë, ekzistojnë shumë myslimanë,
ndërmjet të cilëve dhe shumë myslimane intelektualë,
që nuk i pranojne aspak keto qe thoni ju...
Ata që nuk zbatojnë ose nuk bien dakort me këto ligje
nuk mund të quhen intelektuale por idiotë sepse kujtojnë
se janë më të zgjuar se ai që i ka krijuar.
" -Atëherë kur të fitoje Sharia çfare
do behet me keta myslimane?
Kur Sharia do fitojë do ketë shumë pak myslimanë
të tillë.
" -Një profesor amerikan ka shkruajtur një libër
me titullin "Konflikti i qytetërimeve". Ju besoni
se është i pashmangshëm konflikti midis Perendimit
dhe botës islame?
Amerika pas Bashkimit Sovjetik kërkon të shpik një
armik të ri. Dhe e ka gjetur këtë armik te myslimanet
e të gjithë botës. Shikoni se kush bombardon. Ne
bombardojme Ameriken apo Amerika na bombardon ne? Me pak fjalë,
gjendja është e tillë që nuk ka më vlerë
as shprehja "sy për sy" por "një sy për
njëqind sy". Në rast se Perendimi na le të qetë
dhe nuk na shtyp e shfrytëzon më, atëherë nuk
do ketë asnjë përleshje. Feja islame është
fe paqeje për ata që duan paqen, por fe lufte për
ata që duan luftën. Nëse Perendimi do paqe duhet
të jetë e drejtë.
" -Si do të reagojnë myslimanet e Europës në
rast se SHBA dhe aleatët sulmojnë Irakun?
Nuk e besoj se do te ekzistoje ndonje lloj reagimi përderisa
myslimanet janë akoma shume të dobët. Ne myslimanet
e Europës sidomos pas 11 shtatorit jemi objekt keqtrajtimi
dhe represioni. Nese na trajtojne ashtu siç trajtojnë
Palestinezet, pa dyshim do të reagojmë si ata, me sulme
kamikaze dhe çdo lloj tjetër mënyre.
" -Disa thonë se prania e myslimanëve në Europë
do të krijojë një " islam europian ". Ju
si i vlerësoni këto ide?
Myslimanët janë myslimanë. Te jesh mysliman do të
thotë t'ja dorëzosh vehten tënde Zotit dhe Ligjit
të Tij. Pra, nuk ka nevojë për emra dhe përkufizime
të tjera. Mjafton kriteri që e ndan botën në
"besimtare" dhe "qafirë". Ky është
edhe kriteri i Hyut.
http://www.pasqyra.com/FAQE/dossier.htm
|
