“Jam akoma e fryrë nga suksesi”
- “Nuk e kuptoj se si vazhdojnë të më kërkojnë
akoma regjisorë të rëndësishëm për
filma të rëndësishëm”
Ashtu si dhe Adrien Brody, çmimet Oscar Nicole i ka marrë
e shoqëruar nga e ëma për të patur një
dorë mike ku të mbështetet në pritjen e çmimeve
të Akademisë, për të ndarë lirshëmn
me të të rrahurat e zemrës dhe lotët lehtësues,
dhe ndoshta për të nënvizuar edhe njëherë
imazhin e saj si një single krenare. Sot më shumë
se kurrë Nicole shkëlqen nën dritën e karrierës
duke qëndruar larg hijes që hidhte Tomi mbi të.
Gjithmonë e më e kërkuar nga regjizorët më
të njohur ajo është pothuajse e angazhuar tërësisht
me karrierën e saj jo vetëm për momentin, por dhe
për dy vitet e ardhëshme.
Statuja që mori në shtëpi nga Kodak Theatre ka
shijen e një awardi të karierrës. Në të
vërtetë Nicole duhet ta kishte fituar këtë
çmim vitin e kaluar me performancën e saj të
jashtëzakonshme si këngëtare, aktore dhe balerinë
tek Moulin Rouge.
Miss Nicole Kidman ka lindur në 20 qershor 1967 në Hawai.
Është rritur mes Washingtonit dhe Australisë, ka
lindur një yll i vërtetë. Në moshën tre
vjeçare regjistrohet në shkollën e vallzimit
modern. Në moshën pësë vjeçare në
festën e përvitshme të vitit të ri ajo kishte
rolin e një deleje dhe gjatë shfaqjes fillon të
blegërijë në mënyrë të dëshpëruar.
Dhe të gjithë pyesnin: “Who’s that girl?”
Nuk kishte si të pritej më shumë. Nicol kishte
djegur tapetin e më pas braktisi liceun pa u diplomuar ende
për tu përqëndruar në shkallët e shoëbiz.
Por ndërkohë në moshën 8 vjeçare është
ndër nxënëset më brilante të teatrit
prestigjoz Philip Morris në Sydney. Me 16 debutime në
televizion dhe në kinema dhe të 22-tin fiton rolin si
protagoniste në thrillerin Ora 10, e gjitha kjo sipas saj
është arritur dhe me mbështetjen e të ëmës
Janelle dhe të atit Anthony. E ëma aktiviste e të
drejtave të grave e dëgjon dhe i jep kurajo dhe kur
Nicole në moshën 17 vjeçare shkon të jetojë
me një burrë që ka dyfishin e moshës së
saj. Ndërsa i jati një biokimist dhe psikoterapeutist
në adoleshencën e tij ka tentuar në fushën
e letërsisë, teatrit dhe kërcimit. Pas ndarjes
së saj me Tom Cruise ai i ka qëndruar pranë duke
e ngushëlluar me fjalët: “E dashura ime Nicolë,
gjërat nuk shkuan ashtu siç duhet të shkonin
ose siç mund të shkonin. Gjërat janë asht
siç janë pa mundur të jenë ndryshë”.
Dhe vajza e tij e zgjuar e mësoi mirë mësimin që
i dha ati: “Tani e di që në jetë nuk mund
të ndërtosh ekuacione të tilla me në qoftë
se…atëherë” thotë ajo.
Burra dhe thashetheme
Një tjetër mësim i çmuar i eksperiencës
dhe i bashkëpunimit të saj nën kujdesin e të
atit ka të bëjë me anën ronmantike të
Nicolës. Ishte kjo arsyeja që gjatë martesës
me Tom Cruise kishte pranuar me elegancë që të
ishte mbi të gjitha një bashkëshorte duke rritur
dy fëmijët e adoptuar të tyre Isabella Jane dhe
Connor Anthony të lindur respektivisht në 1993 dhe 1995
por duke u ridimensionuar nga autonomia profesionale në filma
si “Për të vdekur” të trasgresivit
Gus Van Sant 1995 ku nxirrte jashtë jetës së saj
të shoqin që i kishte penguar ëndrrën për
tu bërë një grua e gjithpushtetëshme. Më
pas me bashkëshortin e saj të vërtetë ka luajtur
në filmin Eyes Ëide Shut. Çifti nuk mundi t’i
rezistonte trysnisë së ushtruar psikologjike brenda
dhe jashtë setit të Stanley Kubrick. Megjithatë
Nikolë në festivalin e shkuar të Berlinit ka deklaruar
“ Besoj akoma tek dashuria. Dhe preferoj më mirë
të përballoj dhe një dhimje të mëdhe
se sa t’ja mbath. Kam parë dhe shikoj akoma shumë
persona që ja mbathin por nuk është kjo mënyra
me të cilën dua të përballoj të ardhmen
time”.
Përsa i përket gjendjes së saj të tanishme,
ajo është deklaruar single pasi ka mohuar një lidhje
të saj përtej miqësisë me Jude Law me të
cilin ka xhiruar ne Rumani filmin “Cold Mountain”
të Anthony Mingella. “Jude? Një shpirt i lirë,
bujar dhe brilant” ka thënë ajo për partnerin
e saj në film. Ajo nuk i kursen komplimentat për aktorë
të ndryshëm me të cilët është shoqëruar
pas diorcit me Tomin: Ewan McGregor “Një nga burrat
më të dashur dhe tërheqës”; Russell
Crowe “Një nga miqtë e mi më të mirë.
I ndershëm, krejtësisht i ndershëm. I fortë
dhe i sjellshëm. Unë do të jem gati gjithmonë
për të. Dhe ai më është gjendur pranë
sa herë kam patur nevojë.”
Por megjithatë Nicole nuk zbulohet kurrë.
Një forcë e papërmbajtëshme
Në qoftë se ajo që do të shprehej,
atëherë ajo do të thonte për veten e saj:
“Jam akoma e fryrë nga suksesi” ose “Nuk
e kuptoj se si vazhdojnë të më kërkojnë
akoma regjizorë të rëndësishëm për
filma të rëndësishëm”. Në të
vërtetë ka të paktën dy sezone që e zbehta
ish zonja Cruiz punon si një talent i sapo zbuluar duke arritur
vetëm suksese. Suksese jo vetëm kalimtare por nga ato
që përbëjnë kulmet e karrierës si një
musical postmodern (Moulin Rouge), një hitchcockiano të
verdhë të firmosur nga spanjolli Alejandro Amenabar
(The others) dhe rolin besnik në një romancë të
vështirë dhe tragjike si “The hourse” të
Michael Cunningam. Për më tepër ajo ka marrë
mbi vete rreziqe të mëdha në filmin Moulin Rouge.
Të të vërtetë gjatë xhirimeve të
këtij filmi ajo ka rënë duke pësuar frakturë
në njërin gju. Ka marrë çmimin e merkatës
për “The others” dhe të imazhit për
“The hourse” ku ka pranuar një metamorfozë
autentike vetëm që të tregojë një ditë
shumë të veçantë të Virginia Woolf.
Në vend që të merrte një pauzë pushimi
e rimëkëmbjeje ajo nuk mund të tërhiqet nga
puna e saj e përditëshme. Menjëherë më
pas ajo debuton në skenat londineze tek “The blue Room”
, duke u shndërruar në muzën e Lars von Trier,
duke ju përkushtuar triologjisë së përuruar
nga Dogville dhe duke prodhuar In the Cut të Campion me Meg
Ryan. Po tani pas Oskarit? Akoma nuk dëshiron që të
marrë pak kohë pushim Nikolë. 12 muajt e ardhëshëm
ka planifikuar të luajë në katër filma si
protagoniste: “The human stain” të Robert Benton
me Anthony Hopkins, kolosalin “Aleksander the Great”
të Baz Lurhmann me Leonardo DiCaprion, thrillerin “The
Stepford Wives” të Frank Oz i parashikuar të dalë
në maj të 2004 dhe misteriozin “Birth” të
Jonathan Glazier ku do të jetë përkrah Anne Heche
dhe Lauren Bacall. Dhe akoma më tej po debuton në një
telefilm të stërgjatë “Jetë prej shtrige”.
Me të vërtetë befasuese, nuk mund të thuash
asgjë tjetër veç kësaj.
