Jeton në periferi të Tiranës. Nuk i kushton vëmendje as veshjeve dhe as makiazhit. Por vajza 16 vjecare, Anjeza Shahini e di që duhet të ndryshojë shpejt. Tani që i duhet të jetojë me shumë në qendër, të udhetojë më shumë e të jetë prezent në më tepër spektakle

E veshur me nje pale xhinse e bluze pambuku, pa makiazh e me fytyre te prekur nga shenjat e adoleshences, Anjeza nuk ka pamjen e nje mbretereshe te sapokurorezuar. Kete e ndjen edhe vete dhe fillimisht duket paksa ne siklet. Por qe gjithsesi e kapercen shpejt. "E di qe do te me duhet te ndryshoj. Do te me duhet te mendoj me me kujdes tani e tutje per pamjen time perpara se te dal ne rruge", thote teksa perpiqet te mbuloje fytyren me pellembe. Ne fakt nuk mund te ndryshoje sa hap e mbyll syte, te kthehet brenda dites nga nje gjimnaziste e thjeshte kombinatse, ne vajzen qe e njohin te gjithe. Fati ka trokitur sa hap e mbyll syte. Anjezes i duhet ndoshta pak me teper kohe sa te mesohet me idene se nuk eshte me ajo e para.
Kur kishte pare puntatat e para te spektaklit, 16 vjecaraja Anjeza Shahini as qe e mendonte qe do te vinte dita dhe do te pushtohej edhe ajo nga "Ethet e te premtes ne mbremje". Aq me pak se do te ishte fituesja e tyre. Ne fillim vetem kishte qeshur me stonaturat e atyre qe provonin fatin para jurise. Pastaj "Ethet..." kishin ndaluar ne Shkoder ku konkurentet dukeshin vertet te forte, mes tyre edhe dy nga finalistet e ardhshem. Pikerisht atehere kishte nisur ta shihte konkursin me nje tjeter sy. Si nje vend ku mund te konkurronte edhe Anjeza, deri ne ate kohe nje nxenese ne gjimnazin e Kombinatit. Pastaj erdhi radha e konkursit te Tiranes. Shoqja e saj e ngushte, te cilen e ka mikeshen besnike qe nga femijeria, e shoqeroi ne ballafaqimin e pare me jurine. Kur arriti te kualifikohej (ndonese juria nuk ndihej dhe aq optimiste), mendoi se rezultati me i larte qe shpresonte te arrinte ishte te futej deri ne finale. Do te mjaftonte qe Anjeza ta quante endrren e saj mese te permbushur.
Po nese nuk do te ishte futur ne garen e "Etheve...?" Atehere Anjeza do te ishte nje nga shikueset e shumta te spektaklit, nje nga ato qe do te votonin finalistet qe ajo tashme i ka "mundur". Po per cilin do te votonte? Anjeza mendohet pak se kujt do t'ia jepte voten e saj. Pastaj drejton koken per nga Klajdi qe eshte vetem pak hapa me tutje. Jo vetem sepse jane bere shoke. Por sepse Klajdi per te eshte vertet me i miri. "Te dy u perkasim gjinive te ndryshme te te kenduarit. Ne njefare menyre jemi qe te dy fitues", thote Anjeza.
Konkursi i ka mbushur edhe nje tjeter zbrazetire, shoqerine. Anjeza eshte tip paksa i ndrojtur, nuk ze miqesi menjehere, rrethi i saj shoqeror eshte teper i ngushte. Deri ne diten e konkursit ka pasur vetem nje shoqe zemre. Tani ka edhe Klajdin edhe Tergiten. Ka miq edhe finalistet e tjere.
Por ne ditet e spektaklit jo gjithcka ka ecur si ne vaj. Ka pasur edhe momente kur Anjeza eshte merzitur sa me s'behet, madje nuk ka mundur te mbaje as lotet. Kane qene ditet kur ajo e ndiente se nuk ishte mire. Kete nuk ka nevoje ta degjoje nga tjeret. E ndien mbi te gjitha vete. Dhe pikerisht ne te tilla caste ka qare. Me teper nga inati.
Komplimenti me i bukur i eshte dukur "ke lindur per skenen", thene nga Shpetim Saraci. Ma pas e ka degjuar nga te tjere njerez dhe tani eshte e bindur se nuk ka si te jete ndryshe, ajo vajza e trete e nje familjeje qe nuk pati dot nje djale, kishte lindur vetem per skenen.
Spektakli nuk e ka permbysur si me magji cdo gje ne jeten e Anjeza Shahinit. Pasi ka jetuar momentet e lavdise i eshte dashur te kthehet serish ne te perditshmeen, ne apartamentin aq te vogel ne Kombinat, ne banesen qe eshte e ngushte per kater pjesetaret e familjes. Mungesen e nje hapesire me te madhe ka filluar ta ndieje gjithnje e me teper, bashke me "rraqet" e saj qe shtohen cdo dite. "Do te duhej nje dhome e gjithe vetem per sendet e mia, per CD-te e gjithfare gjerash", thote Anjeza.
Gjithsesi mungesen e nje dhome ne shtepi, ia mbush motra me e madhe. "E kam shoqe qe i them gjithcka". Por nuk rri pa ia thene as te emes, e cila pastaj ia tregon te atit. Keshtu qe per Anjezen familja deri tani di gjithcka. Ka pasur raste qe i eshte dashur "te luftoje" me prinderit, sidomos javet e fundit, kur pasi mbaronte spektakli te gjithe bashke niseshin per ne PUB-e. Atehere prinderit i thoshin "S'ke per te shkuar". "Nuk e kane per fanatizem, rrefen Anjeza. Kishin thjesht frike se mos djersija dhe pastaj me ngjirej zeri". Vetem pasi merrnin premtimin e vajzes se nuk do te kercente dhe nuk do te bente asgje qe mund te rrezikonte sadopak zerin, atehere prinderit i lejonin keto argetime te oreve te vona.
Por shtepia ku jeton, vec hapesires ndrydhese e bezdis edhe me nje tjeter gje: eshte kaq larg nga qendra. Dikur nje largesi e tille nuk e kishte munduar dhe aq shume. Ne fund te fundit jeta e saj rridhte normal ne lagjen e Kombinatit ku ndihej mjaft komode me familjen dhe njerezit e saj. Porse tani i duhet cdo dite e me shume te njohe rruget e qendres, nga salla e provave ku po pergatitet per nje koncert ne Kosove tek televizioni "Telesport". Pastaj, miqte e rinj te spektaklit i kane mesuar kafenete e bllokut, teper larg nga shtepia e saj. Aq larg sa kur njerezit e saj e marrin ne telefon, Anjeza thote me nxitim "jam larg, jam ne Tirane". Por kengetarja e re nuk merzitet aspak. Ankesa per largesine nga qendra, ia le vendin menjehere nje shprehje shkujdesjeje. "Nuk eshte dhe aq problem, tani po mesohem". Ideja se ajo eshte lagjja e vet, vendi ku rri me e qete se kudo pa piken e kompleksit, e ben te ndihet me mire. Edhe pse per te bere rrugen e gjate qe e ndan nga miqte e saj te rinj, ajo tani duhet te hipe ne autobusa. Ku sigurisht te gjithe kthejne koken per te pare ate, fituesen e spektaklit me popullor te viteve te fundit.
Vetem kur kishte mbaruar edhe festa permbyllese e spektaklit, Anjeza e kishte kuptuar se sa e kishin lodhur te gjitha ato jave pergatitjesh. Dy ditet e para hutimi nuk i kishte kaluar ende. Oret rridhnin mes nje lumi telefonatash urimi, rremuje neper shtepi, vajtjeardhjesh te njerezve te saj, trokitjeve ne dere te fqinjeve te shkalles apo te pallatit... Gezimin ia kishte shtuar edhe me teper motra e madhe me femijet e saj, qe kishin ardhur nga jashte vetem e vetem per te qene aty ate dite te gezueshme. Dhe Anjeza e kishte ndiere veten ne qender te asaj vorbulle njerezish qe silleshin rreth saj, qe nuk i linin kohe as te mendonte qetesisht per gezimin e saj apo te thurte plane per te ardhmen, por as te pushonte qetesisht, te arrinte te clodhej pas asaj rraskapitjeje shumejavore.
Vetem kur kishte kaluar edhe e diela, Anjeza kishte nisur te shlodhej. Ne dy dite kishte rekuperuar gjithe gjumin e manget te koheve te fundit. Dhe pastaj te merkuren i ishte dashur te kthehej me kembe ne toke, t'i kthehej shkolles dhe librave.
"Ne klase me priten me lule", tregon Anjeza. Me pas e kishin therritur ne drejtorine e shkolles, per ta falenderuar qe ajo, nxenesja e vitit te dyte, kishte lakuar kaq e kaq here emrin e shkolles "Myslym Keta" ne skenen e Teatrit te Operes dhe Baletit. Ne drejtorine e shkolles, Anjezen e priste edhe dhurata e mesuesve per kete fitore. "Me thane qe nuk me kishin shenuar as edhe nje mungese gjate gjithe kohes qe kishte zgjatur spektakli". Nje shkelje e bere nga mesuesit me ndergjegje te plote. Vetem e vetem qe nxenesja e tyre te mund te pergatitej sa me qete dhe t'u falte sa me teper kenaqesi te premteve mbrema. "Me kane dhene madje leje qe te mungoj edhe ne javet ne vazhdim, kur te me duhet te leviz neper spektakle apo koncerte", thote Anjeza pa e fshehur aspak kenaqesine.
Anjeza e kupton qe e kane perkedhelur ca si teper, por tani s'ka c'ti beje, eshte mesuar dhe te gjitha keto i duken mese normale. Eshte kaq e lumtur per konkursin, sa i duken te gjitha te kapercyeshme. I duket se mjaft te ulet mbi libra, dhe mund te kape ne pak jave te gjitha boshlleqet qe ka krijuar ne disa muaj. Ndihet e sigurte, sidomos kur permend ndihmen e shoqes se saj te klases. Ajo do t'i spjegoje te gjitha mesimet e oreve te humbura. Anjeza e di qe problemin me te madh do ta kete me matematiken, fiziken apo kimine. "Parapelqej lendet shoqerore. Notat me te mira i kam ne histori apo ne letersi", thote ajo.
Vec mesuesve, edhe prinderit jane treguar tolerante me teper nga sa duhet me Anjezen. Nuk e kane detyruar te mesoje me cdo kusht. "Per ta eshte e rendesishme qe une te bej nje shkolle. Tani qe rruga ime eshte e lidhur me muziken, ata me duken te lumtur".
Ne nje nga komentet e pas-spektaklit, nje dore mosbesuese kishte shkruar se Anjeza nuk dukej shume e habitur dhe e emocionuar kur ishte shpallur fituese. Ndoshta e dinte...
Anjeza betohet se kjo nuk eshte aspak e vertete. "Perkundrazi, thote ajo, isha teper e hutuar. Por kur ngjitem ne skene jo gjithmone i shfaq emocionet e mia, edhe sikur te dua". Ajo nuk e dinte se pas kokes se saj Adi Krasta kishte hapur gojen duke bere pa ze germen "A". Asaj i vinin ne vesh disa thirrma nga salla: "Klajdi! Klajdi!", dhe ishte pergatitur per gjithcka. Ndoshta prandaj dukej edhe aq e qete, apo ndoshta per faktin se halli i vetem i atij momenti dukej sandalja qe i ishte zberthyer teksa ngjitej ne skene.
Por ndonese eshte bere "mjeshtre" per te fshehur emocionin apo ankthin qe mund ta kape ne momente te caktuara kur eshte ne skene, ajo nuk eshte aktore dhe aq e mire kur behet fjale per te genjyer prinderit per dicka qe atyre nuk u pelqen. "Eshte e kote qe t'i genjej, ata e kuptojnee menjehere", thote Anjeza.
Megjithate edhe raste per te genjyer nuk ka pasur dhe aq shume. Ndryshe nga shume moshatare te saj, kur ajo le mesimin nuk i duhet aspak te genjeje: per kete ka tashme bekimin edhe te prinderve, edhe te mesuesve. Por nuk ka ende ndonje djale qe ta kete bere per vete Anjezen, ne menyre qe ajo te filloje e te tjerre pastaj nga ato historite qe moshataret e vet tregojne cdo dite per t'u shpetuar prinderve. Por kur te vije ky moment, ndoshta Anejzes nuk do t'i duhet fare te genjeje, pasi "deri tani kam qene vajze shume e mire". Madje me e mire se c'duhet. Keshtu te gjitha ato qe ka fituar (Anjeza nuk flet per shifra por duket qe ka mbetur e kenaqur nga shuma qe thuhet se i ka dhuruar AMC-ja apo dhuratat e sponsoreve te tjere), ua ka dorezuar prinderve ne dore. Tani sa here te duhet te bleje dicka, do te duhet t'ua kerkoje atyre. "Nuk jam tip qe kerkoj shume, ndoshta sepse nuk i kushtoj dhe aq vemendje veshjes se perditshme", thote Anjeza. Per te mjaft qe ne skene te dale bukur dhe ne rruge te ndihet rehat.
Gjithsesi, ndryshimi ka filluar. Por eshte aq i vogel, sa edhe vete Anjeza mezi e ndien. Tani ka nisur te bezdiset kur dikush i thote se ne skene duket e bukur, kurse ne jeten e perditshme nuk eshte gje. Dhe ndoshta kjo bezdi do ta coje gjithnje e me shpesh drejt salloneve te bukurise, drejt dyqaneve te kozmetikes apo atyre te rrobave. E ndonese me xhinse ndihet mire dhe fytyra me shenjat e adoleshentes nuk e bezdis fare, ajo do te perpiqet qe ne rruge te dale po aq bukur sa ne skene. Pasi tani nuk eshte me nje vajze e panjohur qe banon ne Kombinat. Tani ajo eshte fituesja e "Etheve te se premtes mbrema" dhe se bashku me kupen e konkursit ka marre me vete edhe kenaqesine apo bezdine e te qenit njeri publik.